كتاب بودند و به كتاب آسمانى خود عمل مىكردند ، يكى از پادشاهان آنها با خواهر خود همبستر شد و آن زن از پادشاه خواست كه ازدواج با خواهر را مجاز بشمرد ، ولى مردم نپذيرفتند و زير بار نرفتند ، و پادشاه عده اى از مؤمنان را كه سخن او را قبول نكردند در خندقى از آتش افكند » ( 1 ) . و اين در مورد « اصحاب الاخدود فارس » است ، و در مورد « اصحاب اخدود شام » نيز نوشته‌اند در آنجا مردم مؤمنى مىزيستند ، و « آنتياخوس » آنها را در خندق آتش افكند » ( 2 ) . بعضى نيز اين ماجرا را مربوط به اصحاب « دانيال » پيامبر معروف بنى - اسرائيل و يارانش دانسته‌اند كه در كتاب دانيال از تورات به آنها اشاره شده ، و « ثعلبى » هم اخدود فارس را بر آنها منطبق ساخته است ( 3 ) . هيچ بعيد نيست كه « اصحاب اخدود » شامل همه اينها و مانند آن بشود ، هر چند مصداق معروف و مشهور آن همان داستان ذو نواس در سرزمين يمن است . 2 - استقامت در طريق حفظ ايمان فداكارى در حفظ ايمان در گذشته و حال جلوه‌هاى باشكوهى داشته ، و تاريخ افراد زيادى را نشان مىدهد كه عاشقانه جام بلا را در اين راه نوشيدند ، بر طناب دار ، يا بر لبه شمشير دژخيمان ، بوسه زدند ، و پروانه وار در آتش شكنجه گران سوختند كه نام و نشان گروهى از آنها در تاريخ ثبت شده است . داستان همسر فرعون « آسيه » كه به خاطر ايمان به « موسى بن عمران »

--> ( 1 و 2 و 3 ) « اعلام قرآن » صفحه 137 - 138 .